maandag 26 november 2018

Ziel


Sinds ik me kan herinneren ben ik op zoek naar een versie van de werkelijkheid die recht doet aan de rol van  het individuele subjectieve perspectief , als ingang tot een samenhang /eenheid  die objectief is.
En dan bedoel ik niet de objectiviteit die de wetenschap pretendeert te hebben, maar een objectiviteit waarin alle objecten , levensvormen , gebeurtenissen een samenhang hebben binnen de tijd.
Een gevoelde , betekenisvolle samenhang die alle ervaringen  samenbrengt en daarmee alle tegenstrijdigheden.
Het zoeken buiten mezelf heeft me weinig opgeleverd ; de tijdgeest schampert alles weg wat maar ruikt naar zingeving of een geestelijk leven.  Betekenisvolle ervaringen worden gereduceerd tot  meetbare /tastbare stofjes in het lichaam.
Mijn werk met edelmetaal geeft een zeer goede mogelijkheid tot onderzoek van dat gebied waar materie raakt aan geest[kracht] . Ik heb de grens tussen die 2 nog nooit precies in kaart kunnen brengen ; waar gebeurt precies de overgang van geest in materie ?
Van mijn intenties, bewust dan wel onbewust , gelegd in het vloeibare zilver dat vervolgens stolt en een tastbaar beeld wordt van die intenties ?
In mijn persoonlijke zoektocht kan ik niet heen om de tekenen uit het onderbewuste ; dromen, synchroniciteit , heldere inzichten op een wezenlijker laag van het bestaan dan enkel de stoffelijke.
Ik heb gemerkt dat die communicatie met wat ik de ziel noem, geoefend kan worden, versterkt door aandacht. Aandacht voor signalen in het lichaam, voor dromen, associaties , schijnbare toevalligheden. De informatie die daaruit verschijnt geeft innerlijke richting en betekenis aan mijn leven. Een betekenis die niet gekoppeld is aan succes en prestaties in de buitenwereld.
Het is een intens troostende, steunende en bekrachtigende beweging naar binnen , waar in mijn ogen veel behoefte aan bestaat vandaag de dag.
De wegen die ik vond geef ik door via mijn cursussen , om meer mensen op het spoor te brengen van hun innerlijke weg.  

zaterdag 10 februari 2018

Genezings rituelen





Sinds de zomer van 2017 werk ik in mijn nieuwe atelier "Het Achterhuis" aan mijn vrije werk; als het lukt wekelijks , soms komt die vrije ruimte nog in de knel met mijn opdrachten.
Maar toch , wat een goede ontwikkeling ! Het spelend werken , zonder andere doelgerichtheid dan het spelend onderzoeken , brengt me inzicht in mijn werkwijze en ook in mijn leven , familie-systeem, de weg van  zelf-heling die ik heb afgelegd en die eigenlijk nooit af is.
Het is nog wat onwennig om het te benoemen, maar ik voel respect en liefde voor mezelf , alsof ik nu kan terugkijken en zien wat er getransformeerd is in mijn leven; wauw !
Doordat ik met regelmaat werk aan beelden die voor mijzelf zijn, die dingen blootleggen over het functioneren van mijn eigen systeem komt er veel in beweging.
Zo werk ik aan een voorouder-project waarin ik mijn plek inneem in mijn familie ; voor een ander wellicht een vanzelfsprekende plek, maar voor mij voor het eerst gevoeld , gevonden.
Hiervoor moest ik mijn blik verder laten reiken dan het gezin van herkomst [waar ik die plek nooit kon voelen]; ik bracht een heel voorouderveld tot leven in mijn beeld.
Deze ruimere blik maakt het mogelijk om verbinding te voelen , me te realiseren dat ik er onderdeel van uitmaak.
Daarnaast doe ik kleine genezingsrituelen op oude familiefoto's.
Aangezien ik zie [ bij een levend persoon of op een foto] waar zich disbalans voordoet [ ik zie enerzijds de uiterlijke presentatie en anderzijds de innerlijke [onbewuste]situatie die hier vaak mee in tegenspraak is] ben ik begonnen deze beelden te beschilderen in mijn vormtaal, met de intentie om deze disbalans op te heffen.
Deze alchemistische werkwijze hanteer ik ook in mijn opdrachten.
Maar nu dus voor mijn eigen familie-systeem en voor mezelf.
Ik heb een beeld gemaakt ; balans-machine
Met 7 smeedvormen die gemaakt zijn voor de 7 belangrijke energie-punten [chakra's] in mijn lichaam. Ze vormen een antwoord op die lichamelijke informatie en brengen energie in beweging waar die is gaan vastzitten.
Toen ik ermee bezig was had ik er een droom over; ik droomde dat ik aan een machine werkte die op allerlei onderdelen de balans herstelde; ik was bezig dit heel precies in orde te maken en in elkaar te zetten.
Die droom maakte me bewust van de wijze waarop ik in wezen naar mijn werk kijk ; het heeft een functie , het is een "machine" met een bepaalde werking.


woensdag 19 juli 2017

Vrij !



In het 25 jarig jubileum-jaar van mijn bedrijf geef ik mezelf 6 weken vrij , beginnend in de kermis-week. Vrij van de edelsmederij , om de dagen te kunnen invullen zoals ik dat graag wil.
Over het algemeen is deze indeling , met middag-openstelling van de winkel, heel passend voor mij . Het geeft structuur, dwingt me om afspraken na te komen en te communiceren, houdt de stroom op gang van ideeën, opdrachten , inkomen. 
Er zijn het afgelopen jaar allerlei ontwikkelingen in gang gezet : het Achterhuis is klaar en in gebruik genomen als atelier ; Er zijn samenwerkingen tot stand gekomen; Ik heb een coachings-training gevolgd die ik gebruik in de smeed-trajecten die ik aanbied.   3Richtingen in mijn werk  worden steeds zichtbaarder ; edelsmid, kunstzinnig / Jungiaans coach en kunstenaar.

Er is momenteel een sterk verlangen om een  van die 3 richtingen  te voeden,  namelijk die van de kunstenaar. Die schoot er het afgelopen jaar een beetje bij in, door alle drukte . De komende 6 weken zijn vooral bedoeld om de kunstenaar in mij te voeden. Het vraagt een andere aanpak , en welke precies , tja dat wordt het experiment.
Er zit vooral veel  lege ruimte omheen , tijd voor mezelf, om te schrijven, om met de hond de bossen in te gaan, te zwemmen in het Bakse ven , om musea van binnen te zien , met vrienden uit te wisselen.
  Maar ook vraagt het  toewijding om de beelden die in mij leven zoveel  aandacht en rust te geven dat ze naar buiten kunnen komen.
Dat betekent voor mij de computer veel uit , geen televisie … Op tijd naar bed om een prettig dagritme te creëren.

Het is op een bepaalde manier ook terugkeren naar mijzelf , opnieuw koers uitzetten, luisteren…
Na de hectiek van het afgelopen jaar kan ik me hier enorm op verheugen.
Het is mijn bedoeling om in de 6 weken die ik hiervoor ga gebruiken te onderzoeken hoe ik deze aandacht, deze rust , mee kan nemen in de dag-structuur met winkel-opening. 
Welke rituelen ik nodig heb om blijvend de kunstenaar voeding te geven en ruimte .
Zodat er een betere balans kan ontstaan tussen de 3 richtingen van mijn werk.
Ik duik erin….


In september weet ik wellicht meer …

maandag 30 januari 2017

Schaduw



Ik kijk om me heen en zie een wereld vol geweld. Ik zie machthebbers gekozen worden die me alle vertrouwen doen verliezen in de democratie zoals we die kennen.
Toen ik jong was dacht ik dat het geweld achter ons lag, dat ik het geluk had van na de oorlog geboren te zijn. En in zekere zin is dat ook zo, ik heb, afgezien van 2 ervaringen waarin ik fysiek bedreigd werd , in de veiligheid van dit land kunnen leven en werken en me vrij gevoeld om mijn leven te leiden.
Maar is dat wel echt zo ?
In mijn persoonlijke  proces van bewustwording  ontdekte ik hoe in mij de schaduw, ook wel het onderbewuste , werkelijk mijn blik op de wereld bepaalt. De mensen waar ik het moeilijk mee heb spiegelen juist datgene wat in mijn onderbewustzijn ligt.
Er lijkt altijd een bewuste reden te zijn die mij tot een besluit, een afkeer, een verliefdheid brengt,
Maar de ware drijfveren liggen in het verborgene.
Het echt naar binnen kijken als iemand mij bv.   een streek levert , of afkeer bij me oproept, is niet iets wat erg prettig is . Het is veel makkelijker een opsomming te maken van redenen waarom die ander zo tekort schiet en hoe weinig ik daarop lijk.
Of om de ander te vergoelijken en het akelige gevoel weer weg te stoppen.
Dit spel van projectie maakt dat al onze onbewuste eigenschappen bij de ander worden waargenomen, en ontkend in het eigen bewustzijn.
Maar wat als ik wel naar binnen kijk, en voel waar in mijn lichaam het pijn doet ? Wat als ik in gesprek ga met die pijnlijke plek ? De pijn een krampachtig  pantser blijkt waarachter zich een bang kind verschuilt ? Een woedend kind, een kind dat haat, een kind dat om zich heen wil slaan ?
Het heldert een boel op: ik begrijp waarom ik soms zo geraakt en verkrampt ben en leer te zien dat die reacties voortkomen uit mijzelf , mijn onbewuste aannames, mijn familie-patronen die voortkomen uit oorlogstrauma's en diep gewortelde taboes.
Door dit onderzoek komen er delen die voorheen onbewust waren in mijn bewustzijn, ze worden nu door mij waargenomen zodat ik ervoor kan zorgen, erkenning aan kan geven, en de projectie kan terug nemen. Er treedt ontspanning op . Er ontstaat een duidelijker innerlijk kompas, onafhankelijk van anderen.

Dat we als samenleving  fysiek geweld , discriminatie, vrouwenhaat, gewetenloze hebzucht en leugenachtigheid veroordelen heeft als bijwerking dat we die eigenschappen in onszelf niet meer kunnen waarnemen, alleen in de projectie op anderen.
In de schaduw van onze samenleving groeit en bloeit de wapen-industrie , de porno-industrie en de uitbuiting en corruptie.
We hebben helaas niet van jongs af aan geleerd om schuldeloos en schaamteloos onze schaduw te onderzoeken door bijvoorbeeld op onze dromen te letten, of door met een open onderzoekende blik onze pijn aan te kijken.
Het wordt zelfs als  wereldvreemd en naïef gezien om de blik naar binnen te richten terwijl “daarbuiten “ toch zoveel dreiging bestaat.
Er is nauwelijks  erkenning voor dit fenomeen van de schaduw, dat alles wat we denken te geloven en als ideaal zien steeds ondermijnt en van koers doet veranderen.
Wat zou er gebeuren als we  zouden leren om onze eigen projecties te doorzien ?
Dus, onze eigen schaduw zouden kennen en liefhebben en niet alleen ons geïdealiseerde zelfbeeld ? Als we zelf ouder zouden kunnen zijn voor dat gepijnigde kind in ons met een scala aan destructieve gevoelens ?

vrijdag 6 januari 2017

Betekenis







Op een ochtend kijk ik naar buiten en zie een dauwdruppel glinsteren op een zon beschenen blad.
Mijn gemoed schiet vol, ik voel de zin van alles, de levenslust stroomt door mij heen. Het beeld zindert van betekenis.

Dan ontmoet ik  de natuurwetenschapper , hij zegt ja dat komt doordat de temperatuur van de lucht is gedaald tot onder de temperatuur van de dauw.
 Dan  de neurowetenschapper die zegt dat mentale en emotionele activiteit van de mens volledig gereduceerd kan worden tot fysische, materiële eigenschappen.

De magie van dat moment ligt in de directe ervaring, de combinatie van een onbeschrijflijke  hoeveelheid  factoren die voor mij dát moment van waarde maakt. Het krijgt betekenis door de samenwerking tussen zintuigen ,en emotionele betrokkenheid .

Deze magie kan de wetenschapper niet vinden, die lijkt ongrijpbaar en dit kostbare fenomeen, het vinden van zin en betekenis lijkt daardoor in onze huidige door de wetenschap geregeerde samenleving  niet relevant te zijn.
Verklaringen , kennis over de werking van materie hebben de neiging om het object van studie apart te zetten van degene die studeert, en daarmee een scheiding in het leven te roepen.
Waarmee de ervaring [waarin die scheiding niet aanwezig is] al verdwenen is.

De stem van de betekenis-gevende magiër die de totaal-ervaring beleeft en daar levenskracht in vindt is veel sterker geworden  in mij.
Ik heb jarenlang geleefd met op mijn schouder een innerlijke wetenschapper die alles wat betekenisvol en echt was voor mij afremde met verklaringen en scepsis.

Waarschijnlijk uit angst voor  de brandstapel, want, ook al wordt je hier [over het algemeen] heden ten dage niet meer letterlijk om zeep geholpen als je anders denkt dan de gevestigde orde, je bent kwetsbaar als kleine zelfstandige die haar boot in de stroom wil houden.


2017 zal een jaar zijn waarin de aandacht zich meer en meer verlegt naar dit ongrijpbare wonder van de betekenisvolle ervaring. De verwondering te voelen , de kracht ervan te erkennen, ervan te genieten, het te delen met anderen.

maandag 14 november 2016

Volle maan







Voor de effecten van de volle maan lijk ik erg gevoelig, waardoor ik ook geneigd ben astrologie serieus te nemen. Ik voel aan den lijve hoe deze planeet op mijn fysiek/emotionele gesteldheid inwerkt ,  waarom zouden de andere planeten dat ook niet doen ?

De groter/voller wordende maan brengt water in beweging , eb en vloed vinden plaats onder haar invloed. Deze kracht is ook in het lichaam voelbaar en brengt de onbewuste emotionele kwetsbaarheden aan de oppervlakte en in het bewustzijn , gevoelens van ontoereikendheid , eenzaamheid, en de daarbij behorende gedachtepatronen die overtuigingen laten zien over gebrek aan steun, tekort etc.
Geen dingen die ik normaal gesproken op facebook deel.
Toch is het een terugkerend fenomeen waarmee ik leef.

Het kijken naar de gedachten die twijfel zaaien, het doorvoelen van de lichamelijke spanning die hiermee gepaard gaat is een karwei dat voor mijn gezondheid essentieel is, ook al is het verre van prettig.
Het stilstaan bij gekwetstheden geeft erkenning aan de aspecten die ik als kind moest missen, en nu als volwassene met vallen en opstaan leer aan mezelf te geven. Het aandacht geven aan dat wat uit het onderbewuste boven komt drijven maakt dat de scherpte van de pijn verzacht en  de gedachtepatronen doorzien worden. De zelf-liefde wordt verruimd en omvat ook deze aspecten.

Ik kom als het ware wat losser van de patronen en zie ze als golfbewegingen. Soms tillen ze me op, soms trekken ze me naar beneden.
Er is een standpunt in mij dat die beweging waarneemt en los is van de identificatie ermee.

Deze innerlijke golven , die me dan weer meeslepen in een groot optimisme , dan weer in diepe twijfel doen belanden  vormen niet de richtingaanwijzers die een mens nodig heeft. Maar ze vormen wel de eb en vloed van mijn bestaan komende uit de diepte van de oceaan van bewustzijn.
Het iedere dag weer opstaan, aan het werk gaan, handelen in dat wat zich voordoet , op de top óf in de diepte van de golf , is voor mij de weg die stabiliseert, vertrouwen geeft en gestage ontwikkeling vertoont.

Ontwikkeling in bewustzijn , liefde voor het werk dat ik doe, voor de trouwe nabije vrienden , voor de schoonheid van de ontelbare processen die zich voordoen in het ondermaanse.

vrijdag 21 oktober 2016

Waarheid

Voorbereidend op een presentatie-avond over de  begeleidingstrajecten
Die ik aanbied waarbij de deelnemers een krachtvoorwerp voor zichzelf smeden, zie ik weer helder voor me welke weg ik zelf aflegde.
Beginnend in het gezin van herkomst, de waarheden en overtuigingen absorberend en integrerend die daar heersten. Maar ook dat  de onbewuste boodschappen die mijn ouders moesten verdringen om te kunnen [over]leven in mij voortleven en van invloed blijken op mijn bewuste wil.
Betekenisgeving, zin was in mijn gezin van herkomst een onderwerp dat in het onderbewuste verdween, nadat het katholieke geloof vervangen werd door de wetenschap.
Logica en redelijkheid werden de bewuste waarden, maar tegelijkertijd voelde ik als kind al de onechtheid van deze bedachte constructie.
Ik voelde de emotionele onderstromen, de angsten en de pijn van mijn ouders  wel maar kon er geen vinger op leggen omdat ze in het onderbewuste waren verdrongen.
Wanneer ik er emotioneel op reageerde leefde ik onbewust de verdrongen emoties van mijn ouders uit , maar dat werd niet herkend en zo begon ik te twijfelen aan mijn waarneming.

 Een  zoektocht volgde waarin ik langzaam maar zeker leerde mijn emotie te lezen als een richtingaanwijzer naar een onderliggende waarheid. Gedachtenpatronen ging ik op een soortgelijke wijze onderzoeken, als richtingaanwijzers naar onderliggende overtuigingen. Ik begon te ontrafelen wat bij mij hoorde en wat niet [langer].Ik ontdekte hoe emoties en overtuigingen hun weerslag hadden op mijn lichaam en dat het onderzoek me meer in contact bracht daarmee. Ik raakte meer thuis in mijn lichaam. Ik leerde genieten. Ik ging houden van wie ik ben.

 Gaandeweg deze persoonlijke zoektocht ontstond een nieuw standpunt , een nieuw brandpunt van waarneming, een objectief zien.
 Het heeft echter niets te maken met een wetenschappelijk standpunt.
De objectieve blik is nonduaal en ziet de wereld van verschijnselen als eenheid, als onverbrekelijk één. 
Deze eenheidsbeleving is een mysterie , hoe kan het zijn dat ze alles omvat, wie kan zoiets waarnemen? Ben ik dat ?
In dat licht gezien is mijn subjectieve werkelijkheid niet minder waar, maar ook die van een ander is net zo waar. Dit objectieve standpunt ziet ieder standpunt als onderdeel van dezelfde eenheid, je kunt het je voorstellen als de velen facetten van een geslepen diamant.
Hierdoor ervaar ik juist veel meer vrijheid om mijn eigen wereld betekenis te geven en trouw te zijn aan mijn eigen waarheid, zonder uit het oog te verliezen hoe individueel die is.

Die persoonlijke waarheid  ligt voor mij  in het onderzoek van het onbewuste, de droomwereld, synchroniciteit, emoties en lichaamsgevoel. Daarin ontstaat een samenhangend verhaal dat van betekenis is voor mij. De wereld buiten vormt daarin de spiegel van de wereld binnen mij. Die waarheid staat niet vast maar is voortdurend aan verandering onderhevig.

In mijn werk als edelsmid kan ik met een smeedvorm reageren op het verhaal van een ander en zien waar het wezenlijke zit.  Zo’n smeedvorm vormt een antwoord van mij op dat wat bewust/onbewust waargenomen is in een voorgesprek, en de ervaring leert dat deze smeedvormen van betekenis worden voor de drager, dat ze in vormtaal verwoorden welk proces gaande is onder de oppervlakte.
Dit werk is voor mij zinvol en vervullend.

Deze ervaring geef ik nu in de begeleidingstrajecten ook door aan anderen. Door te smeden aan een vorm ontstaat  bewustwording van datgene wat net onder het oppervlak leeft  in het onbewuste en wat grote invloed uitoefent op ons leven . Het is een proces van steeds meer liefde /ruimte ontwikkelen voor onszelf. En daarmee ook steeds meer liefde/ruimte te voelen voor [de waarheid van] een ander.
Juist voor de in ons ondergronds gegane eigenschappen /overtuigingen /emoties die we liever ontkennen of negeren.
 Hoe pak ik dat aan?
Het is vooral een ervaringstraject, maar tijdens de informatie-avonden vertel ik iets over mijn visie. Ik vertel welke technieken ik gebruik en waar ik mijn ervaring heb opgedaan. Ook geef ik een korte voorbeeld oefening waarin iets ervaren kan worden van mijn werkwijze.